KAZANIE - ŻYCIE DUCHOWE KAROLINY

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

1. Już od początków istnienia Kościoła do czasów dzisiejszych możemy zauważyć, że

przez cały ten czas żyli ludzie, którzy bardzo umiłowali Boga i Jego Przykazania. Swoim

postępowaniem, modlitwą, postawą wobec bliźnich, bardzo często heroiczną śmiercią

w obronie wiary, prawdy czy też wysokich wartości religijnych wyróżniali się spośród

społeczeństwa w jakich żyli. Dziś większość z nich czcimy w Kościele jako Świętych

bądź Błogosławionych. Każda z tych osób jest niezwykle wyjątkowa, nietypowa, obdarzona

innym charyzmatem, lecz wszystkie łączy jedna wspólna cecha, jaką jest oddanie się Panu

Bogu i wierność Jego Ewangelii. Dziś spróbujmy w sposób szczególny bliżej przyjrzeć się

duchowości i życiu wewnętrznemu Karoliny Kózkówny, Błogosławionej z przełomu XIX i

XX wieku, szesnastoletniej męczennicy, która poniosła śmierć męczeńską w czasie I wojny

światowej, w obronie dziewictwa.

2. Jej duchową sylwetkę dobrze zdają się odzwierciedlać określenia: "prawdziwy

anioł", " najpobożniej sza dziewczyna w parafii "czy "pierwsza dusza do nieba". Codzienne

życie Błogosławionej w pełni uzasadniało powyższe określenia. Karolina od najmłodszych lat

ukochała modlitwę i pracę, stając się wzorem żywej wiary. Była wielką Czcicielką Różańca

Świętego. Nigdy nie rozstawała się z różańcem, który dostała od matki i to właśnie modlitwa

nim dostarczała jej wiele wewnętrznej radości. Modliła się nie tylko w ciągu, ale także i w

nocy. Bardzo gorliwie uczestniczyła we Mszy Św. i tak długo, jak yło możliwe, adorowała

Pana Jezusa. Nawet duża odległość do Kościoła nie przeszkadzała jej w tym. Szczególnie w

okresie Wielkiego Postu Apostołka Krzyża Chrystusowego towarzyszyła Jezusowi

Cierpiącemu, odprawiając Drogę Krzyżową, uczestnicząc w niedzielnych Gorzkich Żalach,

ofiarowując Zbawicielowi związane z tym niedogodności i wyrzeczenia. W każdy pierwszy

piątek miesiąca czciła Najświętsze Serce Jezusa, przystępując do spowiedzi i przyjmując

KomunięŚw. wynagradzającą. Wobec Najświętszej Dziewicy Karolina żywiła dziecięcą

ufność oraz miłość, mawiając o Niej "moja Matka Boża".

Gorąca miłość Karoliny Kózkówny do Boga objawiała się w posłuszeństwie Bożym

przykazaniom. Była prawdziwym Świadkiem Ewangelii, wzorową uczennicą, która ze

szczególnym zamiłowaniem uczyła się religii. Znajomość prawd Bożych pogłębiała przez

czytanie Pisma Świętego, żywotów świętych oraz innych książek i czasopism religijnych. W

pracy była niestrudzona: „robota paliła się jej w rękach" - mówiono. Pomagała rodzicom,

stając się w ten sposób przykładem poszanowania rodziców, pomagała sąsiadom, głównie

w pracach polnych, służyła rodzeństwu, między innymi szyjąc dla nich ubranie. Swą

niezmierzoną życzliwością i dobrocią wprowadzała w otoczenie dużo optymizmu i radości.

Apostolska działalność Karoliny uzewnętrzniała się w znacznej mierze w działalności

grup parafialnych. Młoda Kózkówna była urodzoną katechetką, gorliwą nauczycielką

prawdziwej pobożności. Nie poprzestawała na tym, że poznała jakąś prawdę wiary, bądź

usłyszała jakieś ważne słowa, ważne wskazówki w czasie niedzielnego kazania, ale spieszyła,

aby przekazać to Boże orędzie innym. Katechizowała swoje młodsze rodzeństwo i okoliczne

dzieci, śpiewała z nimi pieśni religijne, odmawiała Różaniec i zachęcała do życia według

Bożych przykazań. Była dla nich niczym Przewodniczką w drodze do świętości.

Karolina - wrażliwa pocieszycielka skrzywdzonych - była bardzo wrażliwa na cierpienia

drugich, zwłaszcza chorych, którym starała się pomóc na miarę swych możliwości.

Odwiedzała ich, przygotowywała w razie potrzeby do przyjęcia ostatniej Komunii.

Tak przedstawiona postać. Karoliny zawiera jednak w sobie swoistą tajemnicę. Z

jednej strony jej skromne, wiejskie życie daje się opisać w niewielu zdaniach. Jednak z

drugiej strony, możemy dostrzec jej wielkie bogactwo życia religijnego i odczuć obecność

łaski Bożej. Można y rzec, iż Karolina w swym życiu nie popełniła nawet grzechu lekkiego, a

jej cnoty nosiły znamię heroiczności.

Bł. Karolina Kózkówna to doskonały przykład umiłowania modlitwy, uczciwości,

czystości, pracy, codziennych obowiązków, zaangażowania w życie parafialne czy też

wierności nauce Pana Boga. Starajmy się naśladować bł. Karolinę we wszystkich Jej cnotach.

Trwajmy tak jak Ona na modlitwie, a naszą pracę przemieńmy w niestrudzoną posługę Bogu i

bliźniemu. Podążając za przykładem ł. Karoliny - wzorem żywej wiary - chciejmy świadczyć

innym, że Bóg jest prawdziwym Życiem i najwyższym Dobrem, chciejmy iść drogą

ewangelicznych błogosławieństw stając się światłem świata i solą ziemi. Prośmy Boga,

abyśmy tak jak Karolina byli wytrwali w wierze, posłuszni Słowu Bożemu, właściwie

wykorzystywali darowane nam talenty, byśmy umiejętnie dostrzegali dobro w otaczającym nas świecie, umieli pokrzepiać innych w trudnych chwilach życia, mężnie znosić cierpienia a

nade wszystko módlmy się o wrażliwość naszych sumień. AMEN.